EG-portret.jpg

ELISABETH GRUYTERS

De Stichteres van de Congregatie, Maria Elisabeth Gruyters, werd op 1 november 1789 geboren in het dorpje Leut aan de Maas. Haar vader, Nicolaas Gruyters, was rentmeester van het kasteel van Leut en haar moeder, Maria Borde, was huisvrouw. Het gezin met acht kinderen - Elisabeth was de oudste dochter, woonde in de rentmeesterswoning op het kasteelterrein. 

Huis familie Nijpels - kamer Elisabeth.p

Over Elisabeths jeugd is weinig bekend, alleen dat ze enige scholing ontving, waardoor ze leerde lezen en schrijven. In haar eigen aantekeningen over de stichting van de Congregatie staat: "Maar mij dunkt... alvoorens eer ik hier begin te van schrijven, moet ik...".

Leut hoorde van 1794-1814 bij Frankrijk, dat zeker gedurende de eerste jaren een antikerkelijke politiek voerde. Elisabeth maakte dit van dichtbij mee.

In 1820 verliet Elisabeth het ouderlijk huis om, naar eigen zeggen, gehoor te geven aan haar roeping om een religieus leven te leiden.  Ze verhuisde naar Maastricht, hoewel er in die stad begin 19e eeuw geen kloosters waren. Alle bestaande kloosters waren in 1796 door de Fransen opgeheven. 

Zij trad als huishoudster in dienst bij gegoede families. Als laatste werkte zij bij familie Nijpels (tegenwoordig het Henric van Veldekeplein) vlakbij het latere Moederhuis. Elisabeth verzorgde zeven jaar lang de verlamde vrouw des huizes, die zij op haar sterfbed wist te overreden het sacrament der stervenden te ontvangen. In haar vrije tijd bezocht ze vanaf circa 1825 de zieken in het nabije gesticht Calvariënberg.

Elisabeths geloofsleven werd steeds intenser, met welhaast mystieke piekervaringen, waarbij zij zich zeer sterk met het lijden van Christus identificeerde. Gaandeweg groeide het verlangen om haar leven volledig aan God te wijden.

Naar eigen zeggen had ze vanaf 1820 tot 1836 "geduerig dag en nacht in den geest voor den troon Gods staan te smekelen".

Haar vurige wens was "dat toch alhier in deze Stadt Maastricht een Klooster zoude gesticht worden, waarin God opregt zoude gedient worden".

Op 15 Augustus 1836, de feestdag van Maria Tenhemelopneming, werd haar wens verhoord. In gebed verzonken voor het beeld van de Sterre der Zee in de Sint-Nicolaaskerk, "hoorde ik dit gebenedijde Jawoord uit den Hemel... en dit Jawoordt was dit... en niet anders als dit... het zal wel gelukken".

Haar verlangen werd werkelijkheid door de oprichting van de Congregatie van de Liefdezusters van de H. Carolus Borromeus, samen met Deken P.A. van Baer van de St. Servaaskerk. De leden van de Congregatie zouden zich toewijden aan zorg voor de zieken, de behoeftigen en onderwijs aan arme kinderen.

Intussen had ze vele andere vrouwen geïnspireerd die zich, zoals zijzelf, geroepen voelden God oprecht te dienen. Vanaf 1918 verspreidde de congregatie zich over vele gebieden van de wereld. 

Elisabeth Gruyters overleed op 26 juni 1864. Zij werd begraven in Wolder. 

 

Het verhaal van het ontstaan van onze Congregatie, zoals opgeschreven door de Stichteres, gedurende de laatste jaren van haar leven bevat belangrijke feiten en het is tegelijkertijd het verhaal van haar eigen roeping en geestelijke groei.

Graf Moeder Elisabeth in Wolder
Bidprentje.png
Bidprentje - tekst