Zuster Lisbeth doet verslag van de eerste uitreiking van de Elisabeth Gruyters Verpleegkundeprijs:

Op 3 november 2025 woonde ik samen met de zusters Kitty, Terry en mevrouw Petra Sürmeli (Manager Zorg & Welzijn bij Zusters Onder de Bogen) een inspirerende middag bij die in het teken stond van persoonsgerichte zorg en die werd afgesloten met de feestelijke prijsuitreiking in het Maastricht University Medical Center (MUMC).

De Elisabeth Gruyters Verpleegkunde prijs eert verpleegkundigen, zorgverleners en verpleegkundig specialisten van het MUMC die het verschil maken door hun compassie, professionaliteit en oprechte aandacht voor de persoon achter de patiënt. Dit zijn dezelfde kernwaarden die Moeder Elisabeth Gruyters en onze zusters bijna twee eeuwen geleden uitdroegen en die vandaag de dag nog steeds even belangrijk zijn.

Ik ben erg dankbaar dat ik de kans heb gekregen om als jurylid voor deze prijs te fungeren. Hoewel ik geen verpleegkundige van beroep ben, stelde mijn rol als lid van de CB-Congregatie me in staat om op een betekenisvolle manier contact te leggen met de genomineerden. Ik voelde dat ze meer zochten dan erkenning, ze zochten verbinding: met de geest van het verleden, met de voortdurende waarden van zorg en met het hart van hun roeping, die vandaag de dag nog net zo relevant is als in de tijd van Moeder Elisabeth.

Het was echt verhelderend om deel uit te maken van het voorbereidingsproces. Ik heb zoveel geleerd, niet alleen over de prijs en de ongelooflijke toewijding van verpleegkundigen, maar ook over hoe liefde, respect en medeleven de zorg kunnen veranderen. Ik moet toegeven dat ik me soms onzeker voelde toen ik een wereld betrad en mensen ontmoette die ik nog niet kende. Maar dat gevoel verdween snel toen ik me realiseerde dat de aandacht niet op mij gericht was en ik door andere professionele juryleden met openheid en begrip werd ontvangen.

De uitreiking van de prijs zelf was zeer ontroerend. Mijn hart was vervuld van vreugde toen ik luisterde naar de geschiedenis van de Verpleegkunde in het MUMC, zo mooi geworteld in de geest van Moeder Elisabeth en onze voorgangers. In het huidige, zeer verschillende zorglandschap belichaamt de genomineerde wat Elisabeth Gruyters vertegenwoordigde: een levend voorbeeld van zorg, toewijding en hartelijkheid.

Omdat dit de eerste uitreiking van de prijs was, schonk de Congregatie een foto van Moeder Elisabeth aan mevrouw Marjolein Heemels (directeur Verpleegkunde) en de heer Jeroen Hendriks (hoogleraar Verplegingswetenschap, gespecialiseerd in geïntegreerde zorg) als symbool van dankbaarheid en continuïteit, een herinnering aan het spirituele fundament waarop dit werk rust.

Door deze ervaring werd ik eraan herinnerd dat echte verpleging niet alleen gaat om het uitvoeren van taken, maar om jezelf volledig in te zetten, met compassie, respect en menselijkheid. Het gaat erom elke persoon te zien en te respecteren zoals hij of zij is.

Deel uitmaken van dit traject was een nederige en inspirerende ervaring en ik ben de bijzondere zorgverleners die met hun hart licht in de wereld brengen zeer dankbaar. Bovendien voelde ik een sprankje hoop; ik zag hoe onze Congregatie op nieuwe manieren aanwezig kan blijven en zich samen met onze medepelgrims kan ontwikkelen, terwijl we samen de toekomst in gaan.