Maria Elisabeth Gruyters

Maria Elizabeth Gruyters (1789 – 1864) de Stichteres van onze Congregatie werd geboren op 1 November 1789 in het dorpje Leut bij de Maas heden ten dagen gelegen in Belgisch Limburg. Haar Ouders, Nicolaas Gruyters en Maria Borde noemden haar Maria Elizabeth . Zij werd geboren in een groot gezin als vierde dochter van 8 broers en 4 zussen. Maria Elizabeth was de 4de van de meisjes. Toen zij veertien dagen oud was werd zij in de kerk gedoopt.

De Ouders waren trouwe gelovigen en onderhielden de christelijke traditie in groot geloof. Het Gruyters gezin had jarenlang in Belgisch Limburg gewoond. Zij behoorden tot de belangrijkste inwoners van het dorp en waren er een van de eerste inwoners van. Haar Vader was een Rentmeester, een soort Kasteelbeheerder in Leut. Deze functie gaf hem een belangrijke taak in het organiseren van de bezittingen van de Kasteelheer. De Familie was zeer bekend, niet alleen vanwege zijn positie als rentmeester maar tevens vanwege hun persoonlijke kwaliteiten, De Familie was erg gastvrij en gaf gasten een warm onthaal. Ook waren ze voor de behoeftigen graag behulpzaam. Hun relatie met de dorpsbewoners was zeer goed.

We weten weinig over de jeugd van Elizabeth Gruyters. Ofschoon gebaseerd op historische feiten in het algemeen in het land en in het bijzonder die van de omgeving, moeten wij constateren dat ze een moeilijke jeugd had. Toendertijd was de politieke situatie over het algemeen in Europa zeer moeilijk. Er waren oorlogen, geweld en veel lijden in Frankrijk met als resultaat overal ver warring.

Toen Elizabeth Gruyters 9 jaar oud was, (1796) bezette Frankrijk België en de Kerk werd vervolgd. Toen ze 12 jaar was veroverde Napoleon België. Het was het dieptepunt van de oorlog. Tot op de dag van vandaag kunnen wij in de kelderruimten van het Kasteel in Leut zien, dat deze ruimten werden gebruikt als schuilplaatsen voor de slachtoffers van geweld, speciaal voor jongeren die gedwongen werden tot werk voor de vijand.

Wat betreft het onderwijs weten wij dat Elizabeth onderwijs heeft genoten hoe weinig ook. Dat bewijst het feit dat ze kon lezen en schrijven. Hierover twijfelen we niet omdat wij het verhaal van de Stichting van de Congregatie kunnen lezen dat door haarzelf geschreven is. Dit bewijs is geleverd door de eerste en tweede paragraph in het boek dat zij achterliet als een erfenis voor de Congregatie. Zij schrijft “Het lijkt me dat voor ik hier begin te schrijven”

Later, als ze 32 jaar is (1821) verlaat ze Leut om naar Maastricht te gaan, 18 KM daar vandaan. In deze stad is de situatie niet zo veel anders, Maastricht lijdt ook onder de gevolgen van de Franse onderdrukking van Napoleons regiem. Het resulteerde in de sluiting van kloosters en in kerken kon men niet langer meer de Eucharistie vieren. Kloosterlingen verdwenen, langdurige bezetting en plundering putten Maastricht uit. Militairen namen alles in beslag en de bevolking was overgeleverd aan armoede en ontbering.

In Maastricht werkte ze vele jaren als huishoudster bij de zeer rijke familie Nijpels. Dat wat ze deed was in feite meer dan het werk van een huishoudster, haar instelling was als die van een dienares Gods. Dit is duidelijk als we de ervaringen lezen tijdens haar verblijf bij de Heer en Mevrouw Nijpels. Zij zorgde niet alleen voor hun dagelijkse behoeften maar was ook zeer bezorgd voor hun geestelijk heil en het welzijn van de familie.

Als ze vrije tijd had op Zondag ging ze naar Calvarië om met de zieken de rozenkrans te bidden. De ervaringen van haar ontmoetingen met zowel de familie Nijpels als met de zieken in Calvarië, waren de grondslag van haar toewijding aan God om door te dienen speciaal hen die ellende en nood te verduren hadden.

Haar vurig verlangen sinds 1820 zoals ze schreef, was het verlangen om toegelaten te worden in een klooster. Het verlangen echter veranderde langzamerhand in de wens: “ Dat er een klooster zou worden gesticht in de stad Maastricht waar God oprecht gediend zou worden”.

Op 15 Augustus 1836 de feestdag van Maria’s hemelopneming werd haar gebed verhoord.

Haar verlangen werd werkelijkheid door de oprichting van de Congregatie van de Zusters van Liefde van de H, Carolus Borromeus, die zij oprichtte samen met de Deken van de St.Servaaskerk, Paulus Antonius Van Baer. De leden van de Congregatie zouden zich toewijden aan zorg voor de zieken, de behoeftigen en onderwijs aan arme kinderen.

Elizabeth Gruyters overleed 26 Juni 1864. Intussen had ze andere vrouwen geinspireerd die zich, zoals zijzelf, geroepen voelden God oprecht te dienen door hun naasten te dienen. Vandaag de dag hebben de Zusters van de Congregatie van Moeder Elizabeth zich verspreid over vele gebieden van de wereld en proberen haar voetsporen te volgen en haar charisma handen en voeten te geven naar gelang de noden van de mensen in de tijd waarin men leeft en de plaats waarop men staat.

Het verhaal van de oorsprong van onze Congregatie zoals opgeschreven door de Stichteres Elizabeth Gruyters gedurende de laatste jaren van haar leven bevat belangrijke feiten en het is tegelijkertijd het verhaal van haar eigen Roeping en geestelijke groei.

Plaats een Reactie

Uw persoonlijke informatie wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn vereist.