Carolus Borromeus

Carolus Borromeus werd op 2 oktober 1538 geboren in Arona, Lombardije. Zijn vader was een edelman, zijn moeder was uit het geslacht van de Medici. Hij ging op 7-jarige leeftijd naar een kloosterschool, waar hij als geestelijke werd ingekleed. Een voor die tijd normaal gebeuren.

Op 21-jarige leeftijd beëindigde hij cum laude zijn studies in kerkelijk en burgerlijk recht. Een jaar later werd hij door zijn oom, Paus Pius IV, tot kardinaal verheven en benoemd tot diens staatssecretaris. Dit nepotisme en andere wantoestanden werden later door Carolus fel bestreden door uitvoering van de besluiten van het Concilie van Trente (1545-1563).

Tegen de wil van zijn familie liet hij zich in 1563 tot priester wijden. Enkele maanden later ontving hij de bisschopswijding en werd hij benoemd tot aartsbisschop van Milaan.

Carolus heeft zich een blijvende plaats verworven onder de grote reformatoren van de kerk door de hervormingsbesluiten van het Concilie van Trente door te voeren. Hij stichtte seminaries, bevorderde de studie, herstelde de tucht in de kloosters, stichtte nieuwe orden en congregaties, schreef een volledige codex van pastorale wetgeving.
Hij muntte uit door onthechting, boetvaardigheid en zelfverloochening.

Toen in 1570, na het mislukken van de oogst, in Lombardije veel mensen van honger dreigden om te komen, trad Carolus op als gezagvolle organisator, maar ook als een toegewijde helper.

In 1576 eiste de pest in zijn bisdom duizenden slachtoffers. Carolus is de geschiedenis ingegaan als de herder die zich persoonlijk inzette voor de pestlijders en die afstand deed van zijn bezittingen om in de nood van de armen en zieken te voorzien.

In de nacht van 3 op 4 november 1584 stierf hij, 46 jaar oud. Hij werd begraven in de Dom van Milaan.

Plaats een Reactie

Uw persoonlijke informatie wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn vereist.